Gdy brak Ci wiary we własne możliwości, nie patrzysz na siebie sercem, a ciągłym, krytykującym spojrzeniem.
Wiara w siebie i własne możliwości stanowi fundament naszej samooceny. Poczucie własnej wartości buduje naszą rzeczywistość wokół nas samych, ale i ugruntowuje w przekonaniu, że jesteśmy warci wszystkiego, co dobre. Gdy jest inaczej, sami to odrzucamy.
Samoocena to postawa i wpływają na nią trzy czynniki: intelektualny, emocjonalny i behawioralny. Czynnik intelektualny to zebrany zbiór cech, które sobie przypisujemy, emocjonalny to uczucia, które żywimy do siebie, a behawioralny oznacza zachowanie wobec siebie. O ile wszystkie czynniki są ważne, to jednak aspekt emocjonalny najbardziej wpływa na naszą samoakceptację lub samoodtrącenie siebie.
Samoakceptacja to przyjęcie tego, co mamy, naszego potencjału, możliwości i wiedzy o sobie i działanie w zgodzie z tym. Gdu brak nam akceptacji siebie wtedy najczęściej jesteśmy nieśmiali, brak nam asertywności, wycofujemy się z kontaktów i zamierzonych działań, a kieruje nami przede wszystkom lęk przed oceną i niepewność. Przyczyną braku samoakceptacji mogą być doświadczenia z dzieciństwa lub poczucie przytłoczenia kulturą sukcesu.
Jak uwierzyć w siebie? Nie ma recepty na wiarę w siebie, ale są pewne wskazówki:
🌸Weź odpowiedzialność za siebie. 🌸Zaufaj sobie, stając się swoim najlepszym doradcą. 🌸Stań się ważny dla samego siebie. 🌸Złap szerszą perspektywę, aby utrzymać zdrowy dystans. 🌸Zaakceptuj fakt, że ludziom może nie spodobać się Twoje działanie.
Nasze niezadowolenie z siebie to forma karania się za to, co robimy lub nie robimy. Ciągle za mało, ciągle niewystarczająco dobrze. Psycholog Milton Ericsson ma na to krótką odpowiedź: "Każdy z nas daje z siebie tyle, ile jest w stanie w danym momencie".
Wiara w siebie i własne możliwości stanowi fundament naszej samooceny. Poczucie własnej wartości buduje naszą rzeczywistość wokół nas samych, ale i ugruntowuje w przekonaniu, że jesteśmy warci wszystkiego, co dobre. Gdy jest inaczej, sami to odrzucamy.
Samoocena to postawa i wpływają na nią trzy czynniki: intelektualny, emocjonalny i behawioralny. Czynnik intelektualny to zebrany zbiór cech, które sobie przypisujemy, emocjonalny to uczucia, które żywimy do siebie, a behawioralny oznacza zachowanie wobec siebie. O ile wszystkie czynniki są ważne, to jednak aspekt emocjonalny najbardziej wpływa na naszą samoakceptację lub samoodtrącenie siebie.
Samoakceptacja to przyjęcie tego, co mamy, naszego potencjału, możliwości i wiedzy o sobie i działanie w zgodzie z tym. Gdu brak nam akceptacji siebie wtedy najczęściej jesteśmy nieśmiali, brak nam asertywności, wycofujemy się z kontaktów i zamierzonych działań, a kieruje nami przede wszystkom lęk przed oceną i niepewność. Przyczyną braku samoakceptacji mogą być doświadczenia z dzieciństwa lub poczucie przytłoczenia kulturą sukcesu.
Jak uwierzyć w siebie? Nie ma recepty na wiarę w siebie, ale są pewne wskazówki:
🌸Weź odpowiedzialność za siebie. 🌸Zaufaj sobie, stając się swoim najlepszym doradcą. 🌸Stań się ważny dla samego siebie. 🌸Złap szerszą perspektywę, aby utrzymać zdrowy dystans. 🌸Zaakceptuj fakt, że ludziom może nie spodobać się Twoje działanie.
Nasze niezadowolenie z siebie to forma karania się za to, co robimy lub nie robimy. Ciągle za mało, ciągle niewystarczająco dobrze. Psycholog Milton Ericsson ma na to krótką odpowiedź: "Każdy z nas daje z siebie tyle, ile jest w stanie w danym momencie".
Komentarze
Prześlij komentarz